Fysiek wordt Iejoor beschreven als een 'oude grijze knappe ezel'.
In de illustraties van Ernest Shepard wordt hij getekend tot op kinhoogte bij Poeh en tot heuphoogte bij Janneman Robinson.
Hij is altijd treurig. Daarom is hij altijd stil, maar hij is erg intelligent dier, die zijn kennis voor zichzelf houdt.
Hij wil altijd aan zijn verjaardag herinnerd worden.

Het grootste probleem dat Eeyore heeft is, dat zij staart eraf valt.
Hij verliest hem vaak.
Zijn ander probleem is, dat zijn huis instort, hij renoveerd het steeds opnieuw en opnieuw.......
(Uil heeft zich ooit in de staart vergist en dacht dat het een touw was om de bel te luiden).
Janneman kan de staart met een veiligheidsspeld weer vastmaken.
Iejoor loopt altijd met het hoofd omlaag, kenmerkend voor zijn constant gedeprimeerde staat.

Iejoor kan blijkbaar lezen of in ieder geval letters herkennen.
In het vijfde hoofdstuk van het Huis bij de Poehhoek leert hij Knorretje de letter A.
Hij spelt zijn eigen naam „eoR“ wanneer het ondertekenen van de „petitie“ die de dieren aan Christopher Robin als afscheid cadeau geven
in het laatste hoofdstuk van het Huis bij de Poehhoek.
Iejoor schreef ook het onhandig-gerijmde geroepen gedicht, „GEDICHT“, dat op de „petitie“ verscheen, wat hem het enige karakter
in de boeken over Winnie de Poeh maakt die buiten Poeh zelf probeert om poëzie te schrijven.
Iejoor is ook verrassend goed bij het spel Poohstokjes, dat hij meer wint dan iedereen wanneer dit in het zesde hoofdstuk van het
Huis bij de Poehhoek wordt gespeeld.

Iejoor woont in de zuidoosthoek van het Honderdbunderbos, het heet dan „de Sombere Plaats van Iejoor: Eerder Moerassig en Droevig ".
Hij heeft daar een stokhuis dat regelmatig instort.
Het favoriete voedsel van Iejoor is distels.
De „verjaardag“ van Eeyore is 10 mei 1871, de datum waarop hij werd gemaakt.