Winnie de Poeh en een dag voor Eeyore.

Eeyore stond bij de rivier, in een regenbui die alleen voor hem bestemd leek. "Eeyore"vroeg Poeh zachtjes. "Wat is er?"
"Waarom denk je dat er iets is?" zuchtte Eeyore.
"Je ziet er zo droevig uit". antwoordde Poeh.
"Waarom zou ik droevig zijn?. vroeg Eeyore bedroefd.
"Het is toch maar mijn verjaardag. De gelukkigste dag van het jaar."
"Je verjaardag"zei Poeh verbaasd.
"Ja" antwoordde Eeyore. "Zie je de cadeaus?"
"Nee." Poeh keek verward rond.
"Zie je de taart?" ging Eeyore verder. "De kaarsjes en het roze glazuur?"
"Euh....nee". zei Poeh nu nog veel verbaasder.
"Ik ook niet." zei Eeyore met een zucht. "Maar maak je geen zorgen om mij Poeh. Ga je maar amuseren. Ik blijf wel hier, heel alleen, zonder cadeaus, zonder taart, zonder kaarsjes....
"Toen hij Eeyore zo verdrietig hoorde praten, klopte Poeh hem vriendelijk op zijn rug en zei "Eeyore wacht hier."
En Poeh renden weg zo snel zijn poten hem dragen konden.

Toen Poeh bij zijn huisje kwam, stond Knorretje voor de deur.
"Ik weet wat er is met Eeyore". zei Poeh. "Hij is jarig vandaag en niemand heeft aan hem gedacht. Ik moet een cadeau voor hem vinden. Maar wat?."
Toen viel zijn oog op de kleine pot honing in de voorraadkast. "Aha, honing!." riep hij. "Dat zal hem smaken."
"Misschien kan ik Eeyore een ballon cadeau doen". zei Knorretje. "Ik heb er thuis nog één. Ik ga hem meteen halen." En Knorretje rende weg.

Pooh ging op weg naar Eeyore. Na enkele minuten stappen, begon zijn buikje te knorren. Poeh ging zitten en nam een hapje uit de honingpot. Daarna nam hij nog een hapje.... En nog één. Het duurde niet lang of de hele pot was leeg.
Even later kwam Knorretje aangerend met een grote, rode ballon. "Hallo Knorretje", riep Uil naar beneden.
"Hallo Uil", riep Knorretje naar boven.
Terwijl hij naar boven liep, vergat Knorretje voor zich uit te kijken en hij smakte tegen een boom. BAM! deed de grote, rode ballon.
"O h-h-hemeltje. Hoe moet ik .....? Wat moet ik....? Ach... misschien houdt Eeyore helemaal niet van ballons," zei Knorretje.

Dus sjokte Knorretje verder naar Eeyore, met de resten van de ballon tussen zijn poten geklemd.
"Eeyore!" riep Knorretje. "Ik heb een cadeautje voor je".
"Sorry, Knorretje," zei Eeyore al wat vrolijker. "Ik dacht dat je zei, dat je een cadeautje voor mij had."
"Ja hoor" antwoordde Knorretje. "Ik heb een ballon voor je meegebracht. Maar ik vrees...... Het spijt me erg, maar toen ik liep, ik bedoel, onderweg hierheen, toen....toen...."
Knorretje toonde de resten van de ballon.
Toen verscheen Poeh. "Ik heb een cadeau voor je Eeyore," kondigde hij aan. "Een heel nuttige pot. Je kunt er allerlei spullen in bewaren.

"Ook een ballon?"vroeg Eeyore hoopvol.
"O nee. Ballons zijn veel te groot....", begon Poeh. Maar Eeyore pakte de ballon vast tussen zijn tanden en liet hem in de heel nuttige pot vallen.
"Hij past erin!"zei Poeh verwonderd. "Eeyore wat goed dat ik er aan dacht je een nuttige pot te geven waar je allerlei spullen in kunt doen."
"En ik ben heel blij dat ik er aan dacht je iets cadeau te geven dat in de nuttige pot past."zei Knorretje.
Toen kwam Janneman Robinson aangelopen, gevolgd door Uil, Kanga, Roe en  Konijn. Ze hadden een prachtige verjaardagstaart bij zich.
Eeyore zei geen woord. Maar hij keek heel héél erg blij.

Terug / Volgende verhaal.