Pooh zit klem

Het was bijna lunchtijd. Poeh had honger en hij zat zonder honing. Daarom rende hij naar het huis van Konijn.
"Lust je een beker melk of wil je honing op je boterham?" vroeg Konijn.
"Allebei", antwoordde Poeh. "Maar laat dat brood maar zitten."
Konijn keek toe terwijl Poeh at. En hij at en at en at.

Na een poos stond Poeh langzaam op en zei:"Ik moet nu gaan. Bedankt voor de honing."
Poeh wilde door de voordeur weggaan. Zijn hoofd was al buiten en zijn voeten waren nog binnen, maar met zijn middel kwam hij halverwege klem te zitten!
Wat Poeh ook probeerde, buiten geraken of terug naar binnen gaan, geen van beide lukte.
"Hemeltje", zei Poeh. "Dat komt ervan als de voordeur niet groot genoeg is."
"Onzin!"zei Konijn boos. "Dat komt ervan als je teveel eet." Konijn rende door de achterdeur naar buiten, opzoek naar Janneman Robinson.

"Jij malle, oude beer", zei Janneman. Hij greep Poehs poot en Konijn greep Jannemans shirt, en daarna trokken en trokken en trokken ze. Poeh zat nog steeds klem.
"Poeh-beer", zei Janneman Robinson. "We kunnen maar één ding doen, wachten tot je wat dunner bent."
Poeh wachtte en wachtte tot hij wat dunner werd.
Op een avond kwam Govert hem gezelschap houden. Hij opende zijn picknick koffertje. Daarin zat een hele pot honing.
"Govert", zei Poeh. "Kun je wat honing missen?"
"Zeker", zei Govert.
Maar dat had Konijn gehoord! "Nee", gilde hij. "Geen honing."

Dus bleven ze wachten. Op een ochtend maakte Konijn zijn huis schoon.
Hij wiste het zweet van zijn voorhoofd en leunde om uit te rusten tegen Poehs achterste. Poeh bewoog!
Konijn rende naar Janneman Robinson en voor Poeh het besefte, stonden al zijn vrienden voor het hol van Konijn.
Janneman greep Poehs poten vast, Kanga greep Janneman Robinson vast, Eeyore greep Kanga vast, Roe greep Eeyore vast en samen trokken ze zo hard ze konden

PLOP! Poeh vloog het gat uit en belandde als een kurk op een fles pardoen in een boomholte.
Zijn hoofd stak in de boomstam.
"Maak je geen zorgen, Poeh", riep Janneman Robinson.
"We halen je er wel uit."

Poeh zal klem in een boom vol met honing." "Neem gerust de tijd Janneman Robinson", antwoordde Poeh, terwijl hij een poot vol honing in zijn mond stopte.
"Neem gerust de tijd.

Terug / volgende verhaal.