Teigertje zonder Stuiter

Op een dag, toen er veel sneeuw in het Honderd Bunderbos was gevallen, stuiterde Teigertje door de voortuin van Roe.
BOING! BOING! BOING!
Hij nam Roe mee uit stuiteren.
Ze waren nog niet ver het bos in gestuiterd, toen ze Konijn zagen schaatsen op de vijver.

Teigertje stuiterde het ijs op.  "Joehoe!, wat makkelijk", zei hij.
Maar toen begon hij te wiebelen..... en te schommelen......en hij schoof sneller en sneller over het ijs.....recht op Konijn af. "Kijk uit", gilde Teigertje, "Ik kan niet stoppen!
"Teigertje botste tegen Konijn op en belandde in de sneeuw.
"Waarom ik?" klaagde Konijn. "Waarom, waarom, waarom toch?"
Teigertje spuwde een mond vol sneeuw uit en zei:"Teigertjes houden niet van schaatsen."
Teigertje en Roe stuiterden verder door het Honderd Bunderbos.
"Jij kunt vast wel goed in bomen klimmen, hé Teigertje?", vroeg Roe.

"Dat kunnen Teigertjes als de beste. Alhoewel Teigertjes klimmen niet in bomen, ze stuiteren erin. Kijk ik toon je het."
Met Roe op zijn schouder stuiterde Teigertje van tak naar tak, tot in het hoogste topje van de aller hoogste boom.
Toen keek Teigertje naar beneden.
"Wacht eens even! Sinds wanneer is deze boom zo hoog?' gilde Teigertje.
"Help, help".
Na een poos kwam Janneman Robinson aangerend, samen met Poeh, Knorretje, Kanga en Konijn.
"We moeten ze alletwee naar beneden halen", zei Janneman vastberaden.
"Kom dan gebruiken we mijn jas als vangnet. Klaar? Oké, Roe, springen maar!"

"Ik kom eraan! Joe-hoe!"gilde Roe.
"Kom op, Teigertje", riep Janneman Robinson. "Jouw beurt".
"Teigertjes springen niet", zei Teigertje. "Ze stuiteren".
"Stuiter dan naar beneden", zei Poeh.
"Teigertjes stuiteren alleen naar boven", luidde het antwoord.
"Als Teigertje niet naar beneden wil komen, moet hij daar maar voor eeuwig blijven zitten", zegt Konijn.
"Voor eeuwig", kermde Teigertje. "Als ik ooit uit deze boom kome, beloof ik nooit meer te stuiteren."
"Dat onthoud ik!"Konijn maakte een sprong van vreugde. "Hebben jullie dat gehoord? Teigertje beloofd dat hij nooit meer zal stuiteren!"
Teigertje klom langzaam naar beneden. Zodra zijn poten de grond raakten, was hij weer de vrolijke Teigertje van vroeger.
"Ik ben zo blij dat ik uit die boom ben, dat ik wel zou willen stuiteren," gilde Teigertje.

"Nee, nee, nee,"zei Konijn snel. "Je hebt het beloofd. Geen gestuiter meer.
"Wil je daarmee zeggen dat ik echt nooit meer mag stuiteren?" vroeg Teigertje. "Zelfs geen heel klein beetje?"
"Zelfs geen heel klein beetje,"zei Konijn.
Teigertje liet het hoofd hangen. Verdrietig liep hij naar huis.
Terwijl hij weg strompelde, dacht Konijn aan al die keren dat Teigertje hem omver gestuiterd had. En toen dacht hij eraan hoe droevig Teigertje eruit zag toen hij zonder stuiter wegliep.
"Eigenlijk houd ik meer van de oude Teigertje," riep Konijn luid.
Teigertje keerde zich om. "Bedoel je daarmee, dat ik mijn stuiter terug krijg?' vroeg Teigertje. "Kom op Konijn, dan gaan we stuiteren."

Konijn kon zijn oren niet geloven. "Ik? Stuiteren? vroeg hij.
"Natuurlijk", antwoordde Teigertje. "Kijk je hebt er de poten voor".
Konijn probeerde een klein stuitertje.....daarna een groter......en daarna nog een groter. Het duurde niet lang of hij stuiterde even goed als Teigertje.
"Hé jullie", doe mee". riep Konijn.
En al snel stuiterden Poeh, Knorretje, Kanga, Roe, Teigertje, Konijn en Janneman Robinson samen vrolijk door het Honderd Bunderbos.

terug / welkom.